Sunday, 1 November 2009

പീഡനത്തിന് വില ഒരു രൂപ

കാമം മനസ്സിനെ മഥിക്കുമ്പോള്‍
അറുപത്തഞ്ചുകാരന്റെ കണ്ണില്‍
ആറുവയസ്സുകാരിയും പെണ്ണാണ്

അമ്മിഞ്ഞപാലിന്റെ മണമിറ്റും ചുണ്ടില്‍
ബീഡികറയുള്ള ചുണ്ടുരസുമ്പോഴും
കുഞ്ഞുടുപ്പിനുള്ളില്‍ വിരലുകളിഴയുമ്പോഴും
പൊട്ടിചിരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈയ്യില്‍
ഒരു രൂപയുടെ തുട്ടു വച്ച് പറയാം
ആരോടും പറയാതിരുന്നാല്‍
നാളയും മിഠായി വാങ്ങാന്‍ കാശുതരാം

കുളിപ്പിക്കാന്‍ ഉടുപ്പഴിക്കുമ്പോള്‍
തുടയിലെ ചുവന്ന വിരല്‍ പാടുകള്‍
അംമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേക്കാഴ്‌ന്നിറങ്ങുന്ന
ഞെട്ടിക്കുന്ന വാക്കുകളാകുമ്പോള്‍
പത്രങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്ത വരും
ഭാര്യമരിച്ച അറുപത്തഞ്ച് കാരാന്‍
ആറുവയസ്സുകാരിയെ പീഡിപ്പിച്ചു
ദൈവ്വത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടില്‍
വ്യദ്ധന്മാരും വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയുകയാണ്

N.B: കൊട്ടാരക്കരയില്‍ അറുപത്തഞ്ച് വയസ്സുകാരന്‍, ചെറുമകളോടൊപ്പം സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ വന്ന ആറുവയസ്സുകാരിയെ പീഡിപ്പിച്ചുവന്ന വാര്‍ത്ത കണ്ടപ്പോള്‍ കുറിച്ചത്

സ്വയംഭോഗം











തിരിച്ചറിവുണ്ടാകുന്ന പ്രായത്തില്‍
സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ വിത്ത് മുളക്കുമ്പോള്‍
തഴുതിട്ട വാതിലിനപ്പുറം കനത്ത നിശബ്ദതയില്‍
പെയ്തൊഴിയുന്ന വേനല്‍ മഴപോലെ
സ്വയം ഭോഗത്തിന്റെ സുഖമറിയുന്നു

പിമ്പുകളെ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടോ
വേശ്യാലയങ്ങളറിയാത്തതുകൊണ്ടോ
അവള്‍ സ്നേഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടൊ അല്ല
അവനിന്നും സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുന്നത്

കൂടകിടക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ തേങ്ങലുകള്‍ക്കൊ
നേര്‍പാതിയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനോ
കാമ പൂര്‍ത്തീകരണ സുഖത്തോളം
മനുഷ്യ മനസ്സില്‍ വിലയില്ലാത്തതിനാല്‍
അവനിന്നും സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുന്നു

Wednesday, 28 October 2009

അരുണ എന്റെ സ്നേഹിത

ഞാന്‍ നിന്റെ സ്നേഹിതനാണ്
ഒരു ആയുസ്സു മുഴുവനും ഒപ്പം ചിരിക്കാനും
കരയാനും സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുവാനും
ആഗ്രഹിച്ച ഒരു നഗരവാസി

ബോധത്തിന്റെ ഫ്യൂസ് പോയ നിമിഷം
ഒപ്പം കൂട്ടുമോ എന്ന ചോദ്യം.
വേണോ എന്ന മറുചോദ്യത്തിന്
ഉത്തരം വെറുതേ ചിരിച്ചു തള്ളി

എന്നോടുള്ള നിന്റെ വിശ്വാസിയെ
ഒരിക്കലങ്കിലും ഒന്നു കാട്ടിത്തരാമോ?
എന്റെ കാതില്‍ ഒരു വെടി ഒച്ച അലച്ചു ...
പലര്‍ക്കൊപ്പം ചിരിച്ച നിനക്കും വിശ്വാസിയതയോ
ചുണ്ടില്‍ തെളിഞ്ഞ ചിരി അവള്‍ കാണാതെ
ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, എന്തൊരു ചൂട്.

Thursday, 8 October 2009

അശ്രുപൂജ

അക്ഷരപ്പേരു ചേര്‍ത്തു
കുറുക്കിയ പൈമ്പാലില്‍
പഞ്ചസാരയായി, പൊട്ടകല
മുപേക്ഷിച്ചവസാന യാത്രയാകെ

ചന്ദനം പൂശിയാ കുളിര്‍ നെറ്റിയില്‍
നല്‍കട്ടെ, കെട്ടിപിടിച്ച് നിനക്കെന്റെ
അവസാന ചുംബനം

മിഴിയിണ പൂട്ടി നിന്‍ അന്ത്യയാത്രക്ക്
പേടകമാ കുഴിയിലേക്കിറക്കവേ
തൂവട്ടെ കണ്ണീരില്‍ നനച്ചൊരു പിടി
പച്ച മണ്ണിന്‍ഗന്ധം, പുതച്ചിനിയുറങ്ങുക

പിന്‍‌വിളി കേള്‍ക്കാതെ
തിരിഞ്ഞൊട്ടു നോക്കാതെ
പേര്‍ത്തും ചിരിച്ചും, പകലുണക്കാ-
ത്തൊ രോര്‍മ്മയായ് പോകുക

വരുമൊരു നാളിലെന്‍
ചെഞ്ചോരചാറി ചുവന്നൊരു
ചെമ്പനിനീര്‍ പൂവുമായ് നിന്‍
സ്മരണ കുടീരത്തില്‍ വച്ചിറ്റു കണ്ണീര്‍
വാര്‍ത്ത് അശ്രുപൂജ ചെയ്‌വാന്‍

-മനസ്സില്‍ ഒരു നൊമ്പരം ബാക്കിയാക്കി കടന്നുപോയ ജ്യോനവന്-